امیل زولا

Zola, Emile رمان‌نویس و مقاله‌نویس فرانسوی (1840-1902) زولا از پدری ایتالیایی و مادری

فرانسوی در پاریس زاده شد و کودکی را در شهر اکس Aix در جنوب فرانسه که پدر به مناسبت شغلش در آنجا اقامت داشت، گذراند. در هفت سالگی پدر را از دست داد و تا دوازده سالگی در شبانه‌روزی و سپس دبیرستان شهر اکس به تحصیل پرداخت و در آنجا با سزان Cezanne آشنا شد. خانواده زولا پس از مرگ پدر دچار تنگدستی شد و در 1858 شهر اکس را ترک کرد و در پاریس اقامت گزید. امیل پس از به پایان رساندن تحصیلات دبیرستانی در مدرسه سن‌لوئی، خود را برای امتحان در رشته علوم

علی اشرف درویشیان

علی‌اشرف درویشیان در ۳ شهریور ۱۳۲۰ در کرمانشاه متولد شد. پس از تحصیل در دانشسرا، به تدریس در مدارس روستاهای گیلان غرب و شاه آباد غرب پرداخت که فضای فقر زده‌ این مناطق، بعدها در اکثر آثار داستانی او بروز یافت.

او سپس به تهران آمد و در رشته‌ی ادبیات ادامه‌ی تحصیل داد. پیش ازانقلاب۵۷، چند بار به علت فعالیت‌های سیاسی به زندان افتاد از او چندین مجموعه داستان و رمان منتشر شده که اکثرا با اقبال خوانندگان مواجه شده و به چاپ‌های متعدد رسیده است. همچنین مجموعه‌یی به نام «فرهنگ افسانه‌های مردم ایران» همراه با رضا خندان (مهابادی) را در دست تنظیم دارند که تا کنون بیست جلد از آن منتشر شده است.

برخی از نوشته‌های او از جمله کتاب «آبشوران» در سال های پیش از انقلاب با نام مستعار «لطیف تلخستانی» منتشر شده است. او هم اکنون در شهر کرج زندگی می‌‌کند.

بعضی از آثار این استاد

از این ولایت

از ندارد تا دارا

آبشوران

درشتی

شب آبستن است

همراه آهنگ های بابام

فصل نان

قمار عاشقان بردی ندارد از نداران پرس

قمار عاشقان بردی ندارد از نداران پرس
کس از دور فلک دستی نبرد از بدبیاران پرس
جوانی‌ها رجزخوانی و پیریها پشیمانی است
شب بدمستی و صبح خمار از میگساران پرس
قراری نیست در دور زمانه بی‌قراران بین
سر یاری ندارد روزگار از داغ یاران پرس
تو ای چشمان به خوابی سرد و سنگین مبتلا کرده
شبیخون خیالت هم شب از شب زنده داران پرس
تو کز چشم و دل مردم گریزانی چه میدانی
حدیث اشک و آه من برو از باد و باران پرس
عروس بخت یکشب تا سحر با کس نخوابیده
عروسی در جهان افسانه بود از سوگواران پرس
جهان ویران کند گر خود بنای تخت جمشید است
برو تاریخ این دیر کهن از یادگاران پرس
به هر زادن فلک آوازه‌ی مرگی دهد با ما
خزان لاله و نسرین هم از باد بهاران پرس
سلامت آنسوی قافست و آزادی در آن وادی
نشان منزل سیمرغ از شاهین شکاران پرس
به چشم مدعی جانان جمال خویش ننماید
چراغ از اهل خلوت گیر و راز از رازداران پرس
گدای فقر را همت نداند تاخت تا شیراز
به تبریز آی و از نزدیک حال شهریاران پرس

استاد پرویز یاحقی

تولد:۱۳۱۴

درگذشت:۱۳۸۶

وی به نواختن سه تار نیز آشنایی کامل داشت ولی ساز تخصصی او ویولن بود که هرگاه شروع به نواختن می کرد و صدای ساز خود را به گوش دلباختگان هنر می رساند ، دل از هر عارف و صاحب دلی می ربود. وی ، هنوز طفلی خردسال بود که همراه دایی هنرمند خود ، زنده یاد حسین یاحقی پا به رادیو گذاشت و به عنوان نوازنده خردسال ، در برنامه های رادیو شرکت کرد . پرویز یاحقی همکاری خود را ، تا سن هجده سالگی با رادیو ادامه داد ، تا اینکه بنا به دعوت شادروان داوود پیرنیا برای برنامه گلها دعوت گردید و او آهنگی بنام : امید دل من کجایی را برای این برنامه ساخت که با صدای زنده یاد غلامحسین بنان پخش گردید که نوازندگان ارکستر این آهنگ عبارت بودند از : ابوالحسن صبا ، حسین یاحقی ، مرتضی محجوبی ، علی تجویدی ، حبیب اله بدیعی ، محمد میر نقیبی ، نصراله زرین پنجه ، حسینعلی وزیری تبار ، حسین تهرانی و پرویز یاحقی که این عزیزان هر کدام خورشیدی تابان بودند که هیچ گاه آوازه هنر غروب را شاهد نخواهد بود . استاد پرویز یا حقی یکی از بهترین سلیست های برنامه گلها بود و آثار به جای مانده این هنرمند والا برای هر صاحب دلی الهام برانگیز است . پرویز یاحقی یکی از هنرمندان چیره دست و بداهه نواز موسیقی ایرانی است . ویولن در دست وی مثل سکانی است که در دستان ناخدای کشتی ای قرار گرفته و همانطور که ناخدا ، کشتی را در اقیانوس متلاطم به ساحل نجات رهبری می نماید ، وی نیز هنگام نواختن دستگاهی یا گوشه ای مقامات موسیقی ایران به خوبی و شایستگی تمام آن قسمت موسیقی را بدون هیچ لغزش و انحرافی به پایان برد که در این کهکشان های آسمان هنر موسیقی ایران از استثنائات روزگار بوده و از ویژگیهای این هنرمند بی نظیر بود.

فرهاد مهراد(معروف به فرهاد بلک کتس)

فرهاد ۲۹دی۱۳۲۲ درتهران متولد شد. پدرش رضا مهراد، کاردار ایران در کشورهای عربی بود. فرهاد تا ۸ سالگی که به همراه خانواده به تهران بازگشت در عراق زندگی می‌کرد.برادر بزرگ فرهاد ویولون می‌نواخت. یکی از دوستان برادرش متوجه علاقهٔ فرهاد به موسیقی می‌شود و از خانواده فرهاد می‌خواهد که سازی برای او تهیه کنند. با اصرار برادرش یک ویولن سل برای او تهیه می‌کنند و تمرینات فرهاد آغاز می‌شود. ولی عمر تمرینات ویولن‌سل از ۳ جلسه فراتر نرفت و دست روزگار ساز او را شکست.